Jeff Healey - Last Call

Gelukkig zijn we bij het bluesforum ruimdenkend waar het de blues betreft, anders had deze cd helemaal niet besproken kunnen worden. Dit album van de in 2008 overleden gitarist bevat namelijk helemaal niet zijn bekende bluesrock, maar is gevuld met bekende en minder bekende jazz klassiekers.
Niet de freakerige mathematische jazzmuziek maar de jazz uit de jaren 20 en 30. Jeff Healey was zoals bekend een fervent verzamelaar van 78 toeren platen en speelde naast zijn bekende Jeff Healey Band in een klassieke jazz/dixieland groep waar hij trompet en gitaar speelde.

Dat is een beetje in de hoek waar we dit materiaal moeten plaatsen en Jeff Healey doet wat dat betreft niet onder voor de puristische perfectie van de de uit Portland, Oregon afkomstige “Stolen Sweets
De cd opent meteen lekker met Holding My Honey’s Hand die een lekkere Django Reinhardt achtige solo bevat maar ook een trompet solo van zijn hand.

Het hele album bevat zowiso veel overdubs want hij wordt hier alleen bijgestaan door pianist/klarinetspeler Ross Wooldridge en violist Drew Jurecka.
Wat opvalt aan dit mooie authentieke album is dat het duidelijk de novelty factor overstijgt.
Deze muziek wordt serieus gebracht en de liefde voor het genre is op elke track terug te vinden.

Uiteraard niet voor de doorgewinterde blues(rock) liefhebber. Die kocht waarschijnlijk zijn eerdere jazzreleases ook niet, maar wil je je muzikale grenzen eens verleggen dan kan dit een mooie introductie zijn tot het genre

	Welkom, Gast. Alsjeblieft inloggen of registreren. 03 September, 2010, 11:26:35


Nieuws: Bezoek voor concert recensies en CD/DVD recensies de sectie van het Review Squad.