Uploaded with
ImageShack.us
Uploaded with
ImageShack.usUploaded with
ImageShack.usVoor het vierde achtereenvolgende jaar werd Buiten de Waterpoort in Gorinchem het Hippie Festival gehouden. Het grote grasveld langs de Merwede wordt dan overspoeld met al dan niet beschilderde Volkswagenbusjes, tientallen markkraampjes, een breed scala van eettentjes en bezoekers in alle leeftijdscategorieën. En natuurlijk veel muziek. Veel regiomuzikanten spelen dan met hun vaste bands of gelegenheidsbands muziek uit de jaren zestig en begin jaren zeventig. Alles gratis toegankelijk, behalve het feest in de tent op zaterdagavond, waarvoor en kleine toegangsprijs betaald moet worden.
Voor de afsluiting in de tent had met dit jaar niemand minder weten te strikken dan de Ruben Hoeke Band met een eenmalige Rolling Stones tribute show. Iets na half elf ’s avond betrad de groep, bestaande uit Frank van Pardo (harmonica/zang), Ruben Hoeke (gitaar), Ralph de Lange (bas) en Arjen Knaap (drums) en voor de gelegenheid aangevuld met zanger/gitarist Mike Floris het podium om direct sterk van start te gaan met ‘Brown Sugar’. Het eerste uur werd er vooral materiaal gespeeld uit mijn favoriete Stones periode 1969-1972. Veel materiaal van ‘Get Your Ya-Yas Out’ en ‘Sticky Fingers’ kregen een strakke, energieke uitvoering en niet alleen het publiek, maar ook de muzikanten zelf hadden er zichtbaar schik in. ‘You Can’t Always Get What You Want’ werd uit volle borst meegezongen door het publiek. Het laatste half uur bestond uit wat recenter werk en heel oud werk. In dit deel zaten er wel de nodige schoonheidsfoutjes in, had Van Pardo ook niet alle teksten meer helemaal helder voor ogen, maar dat mocht de pret allemaal niet drukken. Met een lekker rockend ‘Starfucker’ kwam er na anderhalf uur een eind aan deze Stones tribute. Natuurlijk kwam de band niet weg zonder toegift en ging men nog een kleine drie kwartier door met eigen werk van de beide CD’s. Wij Gorinchemmers zijn er al jaren aan gewend, waar blues gespeeld wordt is Ron Krop van de partij en wordt er gejamd. Krop had ’s middags al een John Lee Hooker-tribute gespeeld en kwam ook nog een nummertje met de Ruben Hoeke Band meezingen. Eén uur ’s nachts was het dan echt afgelopen, althans wat betreft de live muziek, want op deze schitterende zomeravond bleven er nog genoeg mensen nog even nafeesten. Een paar welbestede Euro’s.
Auteur