Als je iets negatief wilt zeggen over blues, en zeker over blues die gespeeld wordt door muzikanten uit Drenthe, dan zou je de vergelijking kunnen trekken met hunebedden. Ooit waren het majestueuze symbolen van dood en verlies en een halfbegrepen erfenis van een verdwenen cultuur. Maar nu gelden ze als saai, als je één hunebed hebt gezien, ken je ze allemaal. Als je één keer een bluescafé bent binnengelopen, ken je al dit soort bands: vier man, eentje met een mondharmonica en allemaal blijven ze bezig binnen die twaalf maten.
Als je iets positiefs wilt zeggen over blues, en zeker over blues die gespeeld wordt door muzikanten uit Drenthe, dan zou je ook de vergelijking kunnen trekken met hunebedden. Trots staan ze nog steeds op hun plek, onverzettelijke symbolen van een al lang vergeten manier van leven, maar nog steeds vol kracht. Voor een oppervlakkige toerist lijken alle hunebedden op elkaar. The Blues Kings spelen hun versie van de aloude blues gedreven en hebben het lef om vooral voor eigen songs te kiezen. Origineel is het allemaal niet, maar als je al die oude stenen plots als een toren op zou stapelen, vormen ze geen hunebed meer. The Blues Kings borduren dus ook keurig voort op het pad dat ze uitgezet hadden op hun in eigen beheer uitgebrachte Big Road Blues. Bij het verschijnen van Money Lover heeft hun platenmaatschappij besloten om ook dit debuut opnieuw uit te brengen.


 
Correctie op bovenstaande tekst
Na een correctie van Bert the Bluesman is gebleken dat deze geweldige band bestaat uit ras echte Groningers

Ik heb dit van Internet gehaald Over wie gaat dit dan Bert?

http://www.fileunder.nl/archives/2009/05/the_blues_kings_money_lover.php

Oke Ik heb dus ook nog even op hun Hyves gekeken en dit is wat ze zelf schrijven:


The Blues Kings spelen spetterende, ruige, broeierige, meeslepende en soms hypnotiserende eigen nummers.
Met zijn grotendeels autobiografische songs zorgt frontman/zanger Herbie Grezel voor een pure en onmiskenbare sfeer. Hij staat bekend om zijn imponerend bluesharpspel, met strakke frasering en volle toon.
Het karakter van de nummers wordt bepaald door de stuwende, vette gitaarrifs van gitarist/bluesveteraan Eric Zuidema. Zijn spel is vaak een naadloze, zessnarige verlenging van de mondharmonica.
De gedreven bassist Jan-Joris Sportel geeft de songs een extra dimensie door zijn krachtige timing en diepe basgeluid. Samen met de drums vormt hij de motor van de band.
De ritmesectie wordt gecompleteerd door drummer Gerrit Bruinink. Het gemak en de inventiviteit waarmee Gerrit speelt, zorgt in combinatie met de sound van de overige Kings voor het unieke geluid van de band.

Ja het komt er inderdaad een beetje merkwaardig uit allemaal. Nou ja het is in elk geval rechtgezet, Nu nog even besluiten om het weg te gooien 

Geschreven voor www.bobtjeblues.com
Uit het hoge noorden van Nederland (Groningen/Drenthe) komen de Blueskings. Een vier mans formatie bestaande uit: Gerrit Bruinink (drums), J.J.Sportel (bas), Erik Zuidema (gitaar) en Herbie Grezel (zang en mondharmonica). Mannen die hun sporen al ruimschoots hebben verdiend in het blueswereldje. Zo maakte Zuidema al in de jaren tachtig deel uit van de legendarische band van BJ Hegen. Herbie Grezel kwamen wij al tegen in de bands ‘Herbie & The Boogiemasters’ en ‘High Temperature’. In 2006 verscheen hun eerste cd ‘Big Road Blues’ die een prima recensie kreeg op de site van Bert Reinders. Hun nieuwste album ‘Money Lover’, verschenen op het Nederlandse label DRC Entertainment is dus hun tweede cd en laten we maar meteen duidelijk zijn, ook dit album klinkt echt goed. Wat mij opvalt is dat deze anders klinkt dan andere blues cd’s. Pas na twee keer luisteren was ik er achter naar het waarom. Gerrit speelt namelijk anders dan de meeste bluesdrummers, hij maakt namelijk veelvuldig gebruik van roffels. En dat is nu precies wat het geluid van de Blueskings uniek maakt. Eigenlijk is het verschil al te horen in het titelnummer ‘Money Lover’. Een song die namelijk doorspekt is met deze kenmerkende roffel. Maar ook de andere muzikanten zijn niet de minste. Herbie is een geweldige mondharmonicaspeler met een goede techniek en met een lekker ‘vet’ geluid. Gitarist Zuidema doet niets teveel, maar wat hij doet is prima (lekker fel!). Tenslotte is er bassist J.J. Sportel die zorgt voor een prima begeleiding. De cd bevat twaalf nummers waarvan tien zelf geschreven. Alle nummers, ook de twee covers ‘Big Road Blues’ en ‘Going Up The Country’, krijgen die typische Blueskings sound mee. In ‘One day’, doen de Blueskings mij denken aan ‘Little Charlie & The Nightcats’ en dat zegt veel over de kwaliteit van deze band. Ik ben dan ook heel enthousiast over dit viertal en hoop ze snel eens ‘live’ aan het werk te kunnen zien!